Zie mij! En ik vertel je wat ik nodig heb.

De telefoon gaat; de moeder van 14-jarige puber Joy is ten einde raad; Dochterlief heeft een IQ op hoogbegaafd niveau maar weigert op alle fronten dat te laten zien. Nu dreigt ze terug gezet te worden van het VWO naar de HAVO terwijl ze zo graag naar het Tweetalig VWO zou willen want daar zitten ‘al haar vrienden’ Of ik wat kan betekenen om dat te kunnen realiseren…

Op de vraag of ik kan realiseren dat ze nar TVWO gaat antwoord ik direct nee. Ik kan dat niet waarmaken. Maar wat ik wel kan is samen met Joy onderzoeken wat maakt dat ze geen gebruikt maakt van haar talenten…weet ze eigenlijk wel dat ze talenten heeft, heeft ze ooit ontdèkt dat ze talenten heeft en wat doen haar talenten met haar in relatie tot leren en doorzetten?

Authentiek
Nieuwsgierig open ik de deur als Joy op de afgesproken tijd aanbelt. Leuk; ze bleef al even voor het raam staan waar ze langsloopt en zwaaide. Dat deed ze om zichzelf alvast aan te kondigen; ‘dan zag jij dat ik eraan kwam’ vertelde ze me later.. Joy zet deze manier van zichzelf zichtbaar maken alle keren daarna in. Als ik niet direct terugzwaai  loopt ze even naar het raam dat dichter bij mijn bureau is en blijft daar staan zwaaien tot ik reageer. Ze toverde op deze manier altijd al een glimlach op mijn gezicht. Wat is ze leuk en wat is ze bijzonder.

Zichtbaar zijn
‘Ik hoorde van mama dat ik zelf mag zeggen of ik met jou verder ga na vandaag’ was haar openingszin. Ja, dat klopt, dat heeft mama goed doorgegeven’ antwoorde ik haar. Werk je altijd zo? Ja, dat doe ik altijd. Waarom doe je dat  dan? Het is toch veel handiger dat jij bepaald of we doorgaan, nu loop je de kans dat iemand nee zegt en dat scheelt jou weer een klant. ‘Niet echt handig van je dus. Voor mij is het wel fijn overigens, want als ik geen klik met je heb kom ik dus niet meer.  Ik glimlach en zeg; ‘Je geeft precies zelf het antwoord op je vraag. Het heeft geen zin om samen op pad te gaan als we geen wederzijds vertrouwen in elkaar hebben’

Nou, ik denk dat ik wel een volgende keer kom, ik vind het tof zoals je dit aanpakt. Dat is een mooie start, helder! De piketpaaltjes zijn uitgezet.

Kruisjes verzamelen
Joy begint  uit zichzelf te vertellen; op de basisschool heb ik niks geleerd. Ik had het gevoel dat het niet uitmaakte of ik wel of niet wat deed. Ik zorgde zelf voor mijn uitdaging en haalde cijfers  binnen het niveau van de klas. Dan viel ik niet op en kon ik aan de slag met het bedenken van mijn eigen uitdagingen. Ze lacht met pretoogjes; zal ik ze eens vertellen hoe ik dat met spelling deed?
Joy vertelt haar uitdaging met het huiswerk van spelling; ‘We kregen altijd huiswerk voor spelling. Daar had ik natuurlijk geen zin in, zo zinloos. Dus ik maakte het niet. Het werd toch niet altijd gecontroleerd. Haha..en als het gecontroleerd werd kreeg je een kruisje; dan moest je dat huiswerk maken + strafwerk. En alsmaar zeggen; je moet wel je huiswerk maken hoor Joy!’ Het mooie was dat ze het strafwerk ook niet controleerden, nou ja, soms wel en dan kreeg ik twee kruisjes. Ik heb er een wedstrijd van gemaakt met mezelf om zoveel mogelijk kruisjes aan het eind van het schooljaar te hebben. Mooi getal; ik had er 50 verzameld aan het eind van het schooljaar en bijna nooit het strafwerk gemaakt. Het maakte niet uit of ik het wel of niet maakte.

En in de eerste van het VWO merkte ik dat ik dat ook weer zo kon doen. En nu nog steeds. Ik snap niet dat ze me niet naar het Tweetalig laten gaan, daar zitten ook mijn vrienden en heb ik meer de klik mee. We pakken deze wens aan. Wat kan jij doen  en wat heb jij nodig om dit zichtbaar te maken bij jouw mentor? En wat hebben zij van jou nodig om je naar het TVWO te laten gaan?  Joy pakt gelijk door en gaat de volgende dag het gesprek met haar mentor aan. Deze besluit om een IQ onderzoek op kosten van de school te laten uitvoeren.

IQ onderzoek
Dat valt bij Joy verkeerd. Ze hebben al een IQ onderzoek, wat willen ze nog meer van me weten? Ik doe niet mee, ze bekijken het maar. Ze zien maar wat ze ermee doen…
We spreken af dat ze de dag waarop de test afgenomen word ‘s middags s hiernaartoe komt om te evalueren hoe het gegaan is. Want ik ben heel benieuwd hoe het gegaan is voor jou, wat voor jou belangrijk was en wat jij er nu van verwacht.
Joy komt aan het eind van de eerste toetsdag hierheen; ze zwaait weer vriendelijk bij het raam en belt al niet meer aan; ‘ik weet toch dat je komt dus dat is verspilde moeite’ Ja…aan alles wordt gedacht!

Zelfde toets, nieuwe naam
Zo vriendelijk en blij als ze voor het raam naar me zwaaide, zo boos en verongelijkt vertelt ze haar ervaring van die morgen. Dat ze teleurgesteld is omdat ze deze test al twee keer heeft gemaakt en haar gezegd is dat het nu echt een andere test zou zijn die nodig was om te kunnen zien wat haar werkelijke capaciteiten waren. Het was een andere NAAM, maar dezelfde test. ZIEN ze dat dan niet? Ze was boos , teleurgesteld en geraakt . Hiermee kan ik niet laten ZIEN wat ik kan. ‘En dat mens was het ook niet, zo irritant’ Helder; dit voelde als niet gezien worden, terug naar af!
Enkele weken later was de uitslag van de test. Joy mocht bij het gesprek over de uitslag er niet bij zijn. De laatste 10 minuten was ze welkom. Ze vertelde dat ze het irritant had gevonden, de tester een irritante persoonlijkheid vond die irritante vragen stelde en irritant bleef doorpraten als zij al lang wist wat de bedoeling was. Irritante eisen stelde( je mag geen potlood in je handen houden, je handen moeten leeg zijn’ ) en een irritante stem had. Kortom; je werkte me behoorlijk op m’n zenuwen…en ik vind het fijn iets in mijn handen te hebben als ik nadenk, zoals de tangles bij Marianne… Zo die was eruit.

Irritatie & allergie
In de sessie die volgde zijn we aan de slag gegaan met het zoeken naar haar allergie ( irritatie op alles)met behulp van het kernkwadrantenspel. We gaan een dubbelkwadrant leggen vanuit irritatie. Hat basisbord is van jou en het aangelegde bord van de ander; uitdaging en valkuil liggen nu op elkaar. Joy gaat rechtop zitten, kijkt me blij aan en zegt; ‘Yes..eindelijk een onderzoek naar mezelf in relatie tot de ander; ik heb er zin in’ . Niet gemotiveerd, geen doorzetter???

Het kwadrant laat uiteindelijk zien dat ze relaxed als kwaliteit heeft en daar het beste in functioneert. …gemakzucht is dan de valkuil… dat is wat zichtbaar s voor de docenten. Hier zijn we bij dat wat er speelt…in combinatie met hoogbegaafd zijn en niet weten hoe je moet leren hebben we de kern te pakken. Dat zat achter het masker. Wie heeft de tijd genomen om daarachter te kijken???

Nu? Het gaat goed met Joy, ze floreert en doet haar best, wordt gezien en krijgt begeleiding bij het aanleren van vaardigheden om te komen tot leren en komt hier af en toe nog even ‘aarden en mezelf zijn’ zoals ze dat omschrijft.

Zie mij…en ik vertel je wat ik nodig heb. Joy is hier weer een mooi voorbeeld van dat dat werkelijk zo is.


Zie mij …en ik zie jou…


 

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen

"...Wijsheid begint met verwondering..."